Ostatnia aktualizacja 31 stycznia 2026 r.
Transformacja ustrojowa w Polsce po 1989 r. dotyczyła również szkolnictwa wyższego, które miało stać się jednym z fundamentów rozwoju nowoczesnego państwa, przygotowującego się do wejścia w XXI wiek. U podstaw budowy systemu szkolnictwa wyższego niepublicznego leżało przeświadczenie o niedostosowaniu oferty edukacyjnej uczelni państwowych do potrzeb dynamicznie rozwijającego się rynku pracy.
Deklarowana inkluzywność, elastyczność organizacyjna oraz otwarcie na nowe formy kształcenia sprawiły, że studia w uczelniach niepublicznych stały się atrakcyjną alternatywą nie tylko dla młodzieży akademickiej, lecz także dla osób starszych, często już pracujących, zainteresowanych dalszym kształceniem i rozwojem zawodowym.
Faktyczny rozwój sektora szkolnictwa wyższego niepublicznego w Polsce rozpoczął się w 1991 r., wraz z wejściem w życie zapisów ustawy oraz aktów wykonawczych umożliwiających ich realizację. To wówczas pierwsze uczelnie prywatne zainaugurowały swoją działalność. Pierwszą polską uczelnią niepubliczną utworzoną na podstawie nowych regulacji była Prywatna Szkoła Biznesu i Administracji w Warszawie. W latach 1994-2025 działała w Kielcach Wszechnica Świętokrzyska Ludowego Towarzystwa Naukowo-Kulturalnego, której pomysłodawcą i rektorem był prof. Mieczysław Adamczyk.
W ramach Pracowni prowadzone będą badania naukowe nad dziejami szkolnictwa wyższego niepublicznego w Polsce, organizowane konferencje oraz wydarzenia naukowe i popularnonaukowe, a także inicjatywy wydawnicze poświęcone wciąż niedostatecznie opracowanej i docenianej roli tego sektora w rozwoju polskiego systemu edukacji.
